Vrijwilliger in de kijker: Rita Wierinckx

Gepubliceerd op  donderdag 10 jul 2025 om 11:21 uur
In het project 'Boekenstoet' lezen vrijwilligers voor bij kwetsbare gezinnen. Zo ontwikkelen de kinderen hun taal en ontdekken ze het plezier van (voor)lezen. Huis van het Kind Haacht organiseert het project in nauwe samenwerking met HaBoBIB en met de steun van provincie Vlaams-Brabant.

Hoe kwam je in contact met De Boekenstoet? 

Tijdens de vrijwilligersbeurs in 2023 ontdekte ik de vele mogelijkheden om me maatschappelijk te engageren. Eén stand trok meteen mijn aandacht: die van Boekenstoet. Alles aan dat project sprak me aan. Sociaal werk, lezen met kinderen, intercultureel contact én de flexibiliteit om alleen tijdens de wintermaanden actief te zijn – het plaatje klopte helemaal.

Ik werkte in een reisbureau en wilde me na die commerciële job sociaal engageren. In juli 2023 ging ik met pensioen. Eerst kon ik in de zomermaanden genieten van de rust, maar ik keek ook uit naar oktober, wanneer ik zou starten als vrijwilliger bij Boekenstoet.

Wat houdt je vrijwilligerswerk precies in?

Ik lees voor bij anderstalige kindjes. In veel gezinnen is (voor)lezen niet vanzelfsprekend. Door Boekenstoet ontdekken ouders het belang van boeken in huis. Dat is essentieel voor de taalontwikkeling van kinderen. Al lezend leren de kinderen veel. Via de boekjes probeer ik hen aan de praat te krijgen. Maar het project is meer dan voorlezen. We spelen soms spelletjes en we gaan samen naar de bib of naar activiteiten van de gemeente: een voorstelling, de buitenspeeldag, …

Waarom spreekt (voor)lezen bij kinderen jou zo aan?

Ik lees zelf heel graag, ik heb ook veel voorgelezen voor mijn eigen kinderen, dus ik vind het erg belangrijk. Met kinderen werk ik heel graag en naar andere culturen ben ik heel benieuwd.

Heb je een vast gezin waar je naartoe gaat?

Vorig schooljaar begeleidde ik mijn eerste voorleesgezin. Ik las voor aan een nieuwsgierig jongetje van zeven jaar uit Palestina. Net op dat moment escaleerde het conflict tussen Hamas en Israël. Dat maakte de ervaring des te intenser. Via de mama kreeg ik beelden te zien die hard binnenkwamen – ze deelde haar verhaal, haar zorgen. Een kant van het conflict die je niet vaak ziet.

Ondanks de taalbarrière klikte het meteen. Dankzij een vertaalapp en onze gedeelde passie voor koken ontstond er een warme band. Samen maakten we Palestijnse gerechten klaar en genoten van elkaars gezelschap. Lezen werd al snel een vertrouwd ritueel.

Een jaar later leerde ik een Indisch gezin kennen. Opnieuw een nieuwe cultuur, opnieuw een bijzondere ervaring. Hun vierjarige zoon bleek dol op boeken, en de openheid en inzet van zijn ouders zorgden ervoor dat ik me meteen welkom voelde.

Hoe bouw je een band met het gezin op?

Het gezin hecht zich aan snel aan me en ik ben ook op andere vlakken een aanspreekpunt. Die band ontwikkelt zich snel, omdat ik bij hen thuis kom. De kinderen waren in het begin wat afwachtend, maar dat veranderde snel. Als het project gedaan is, zijn ze wat teleurgesteld.

Kies je zelf wanneer en hoe vaak je langsgaat bij je gezin?

Ik deel mijn tijd flexibel in en maak mijn eigen afspraken met het gezin. Ik vind regelmaat belangrijk voor mezelf en het gezin. Er wordt verwacht dat we minstens 10 keer gaan voorlezen, maar ik hoor van veel vrijwilligers dat ze elke week langsgaan. Het is fijn dat je dit vrijwilligerswerk zelf kan plannen. Ook wie wat minder tijd heeft, kan toch een groot verschil maken voor zo’n gezin.

Hoe selecteer je een geschikt boek?

Ik haal boekjes in de bibliotheek. Het is niet evident om ze te kiezen. Zeker de eerste weken is het echt zoeken en uitproberen. Het taalniveau van de kinderen is beperkt, maar je moet wel iets vinden dat hen inhoudelijk boeit. Ik zoek boeken met mooie prenten. Ik bereid me thuis goed voor: ik lees de boekjes al, maak er een gemakkelijke tekst van en bedenk vragen bij het verhaal.

Krijg je ondersteuning of vorming als vrijwilliger?

De medewerker van de bib is heel enthousiast en motiveert iedereen. We kunnen altijd bij haar terecht, dat is heel leuk en geruststellend. Ook in de school kan ik bij de zorgjuf terecht als het nodig is.

Er wordt regelmatig een vorming georganiseerd, de tips die we daar krijgen, kunnen we heel goed gebruiken. Ook de vrijwilligers onderling ondersteunen en helpen elkaar. Tijdens intervisiemomenten wisselen we uit met andere vrijwilligers. Dat verbindt, want je komt gelijkaardige dingen tegen.

Het spelletjesfeest en slotfeest als afsluiter van het project zijn erg leuke activiteiten voor de gezinnen en vrijwilligers. De kinderen zijn er heel enthousiast over.

Zou je anderen aanraden om vrijwilliger te worden?

Zeker! Boekenstoet geeft ontzettend veel voldoening. Het brengt mensen dichter bij elkaar, over culturen en generaties heen. Een aanrader voor wie iets wil betekenen én zelf wil groeien. Je kan je vrijwilligerswerk zelf flexibel inplannen. Probeer het eens, de kans is groot dat je er net als ik je hart aan verliest.

Zelf vrijwilliger worden? 

Het project Boekenstoet loopt van oktober tot maart. Het aantal gezinnen dat ondersteuning kan gebruiken is helaas groter dan het aantal vrijwilligers. We kunnen dus zeker nog hulp gebruiken. Heb je zin om je ook te engageren? Of wil je eerst meer informatie? Contacteer Huis van het Kind via huisvanhetkind@haacht.be of 016 / 26 94 29.

Abonneer je op onze nieuwsbrief